Dat klinkt niet altijd als een helder verhaal. Soms blijf ik een tijdje ratelen. Toch is het bruikbaar materiaal om mee verder te werken.
Ik vind het fijn om buiten te zijn. De andere omgeving geeft mij prikkels die goed werken. En ik hoef niet voor ieder onderdeel van mijn werk direct achter een scherm te zitten. AI helpt om die losse gedachten daarna te ordenen.
Je idee hoeft nog niet af te zijn
Bij het voorbereiden van een sessie weet je misschien al wat je wilt vertellen, maar nog niet in welke volgorde. Je hebt voorbeelden, een doelgroep en een gevoel bij wat de deelnemers moeten meenemen. De rode draad ontbreekt nog.
Dat was ook het vertrekpunt bij mijn voorbereiding voor Jouw Social Bootcamp. Ik wilde echte toepassingen laten zien die bijdragen aan efficiënter werken, werkgeluk en kwaliteit. Onderweg sprak ik mijn gedachten daarover uit. Vervolgens kon ik er in het gesprek met AI verder op bouwen.
Daar zit voor mij iets waardevols in. Je kunt beginnen met de inhoud die al in je hoofd zit. Je hoeft daar niet eerst zelf een keurig document van te maken.
Eerst vertellen wat je bedoelt
Wil je dit zelf proberen, kies dan één onderwerp. Bijvoorbeeld een presentatie, een projectvoorstel of een verandering in je bedrijf.
Vertel wat er moet gebeuren en waarom. Voor wie is het bedoeld? Wat weet je al? Welke voorbeelden vind je belangrijk? Wat wil je juist niet?
Die laatste vraag maakt de opdracht vaak duidelijker. Bij een sessie kan dat bijvoorbeeld zijn dat je mensen wilt inspireren, maar ze niet wilt overladen met technische uitleg. Of dat je een concreet werkproces wilt verbeteren, zonder meteen een complete nieuwe applicatie te bouwen.
Je hoeft tijdens het inspreken nog niet steeds te redigeren. Een gedachte mag halverwege veranderen. Benoem wel wanneer iets een losse mogelijkheid is en wanneer je een keuze hebt gemaakt. Anders kan een voorzichtig idee later onbedoeld als besluit terugkomen.
Daarna pas ordenen
Een bruikbare vervolgvraag is:
Orden mijn gedachten tot een eerste opzet. Houd mijn voorbeelden en twijfels herkenbaar. Maak onderscheid tussen keuzes die ik al heb gemaakt, mogelijkheden die ik nog overweeg en vragen die openstaan. Voeg geen afspraken of resultaten toe die ik niet heb genoemd.
Zo krijg je iets om op te reageren. Je ziet welke onderwerpen bij elkaar horen en waar nog een gat zit. Misschien blijkt dat je eigenlijk twee verschillende vragen probeert op te lossen. Of dat een voorbeeld interessant is, maar niet helpt bij het doel van de sessie.
Voor een werkplan kun je vervolgens laten uitwerken wat de eerstvolgende stap is, welke informatie nog nodig is en welke keuze je zelf moet maken. Een voorgestelde actie is daarbij nog geen afspraak met een collega of klant.
Het beoordelen blijft jouw werk
Een overzichtelijk document kan overtuigend ogen, ook als het jouw bedoeling net verkeerd weergeeft. Lees daarom terug of de kern klopt. Zijn belangrijke nuances behouden? Staat er iets te stellig? Is een naam of term verkeerd verstaan?
Voor mij gaat deze manier van werken niet over iedere wandeling productief moeten maken. Buiten zijn mag ook gewoon buiten zijn. Maar als ik toch over een sessie of project nadenk, vind ik het prettig dat ik die gedachten meteen kan gebruiken.
Misschien denk jij juist beter met een schets, losse notities of in gesprek met een collega. Het vertrekpunt hoeft niet hetzelfde te zijn. Wat ik er interessant aan vind, is dat je werk niet altijd hoeft te beginnen achter een leeg document. Je eigen manier van denken kan het begin zijn.
